Cobouw: Diversiteit is bij Plegt-Vos zoveel meer dan mannetje-vrouwtje

Ze zijn samen aangeschoven: Rachel van Raan (1976), hoofd Human Resources en Theo Opdam (1972), Algemeen Directeur. Beiden studeerden aan de Universiteit Twente (UT), op een steenworp afstand van het Plegt-Vos-kantoor in Hengelo. Van Raan deed er technische bedrijfskunde met als bijvak civiele techniek, Opdam civiele techniek met als bijvak technische bedrijfskunde. Ze zijn van dezelfde generatie en hebben min of meer dezelfde aanpak. ‘‘Dat weten we en daarom hebben we in ons directieteam ook bewust mensen met andere stijlen. Zo krijg je een gebalanceerd team dat elkaar in stijl overlapt en dat leidt tot evenwichtige besluitvorming.’’

Daarbij kijken ze liever naar karakter dan naar man-vrouw. ‘Diversiteit wordt al heel snel mannetje-vrouwtje ingevuld. Maar het is zoveel breder.’ Binnen Plegt-Vos maken ze gebruik van de bekende kleurentheorie waarbij bepaalde persoonlijkheidskenmerken van een kleur worden voorzien. Van Raan: ‘‘Welke kleuren zijn al aanwezig in het betreffende team en hoe vullen we die het beste aan? Daar letten we op in het sollicitatiegesprek.’’ Voor de liefhebber: Opdam is rood en geel, Van Raan oranje, rood en groen.

Kapper

Naast karakters en generaties, is variëteit in vooropleiding en achtergrond een belangrijk houvast voor Plegt-Vos. Ze vinden dat er vaak te rigide wordt geselecteerd op opleiding en ervaring. Opdam: ‘‘Hoe groot was je vorige project, hoeveel lagen had het? Pas dan ben je kennelijk geëquipeerd voor de baan.’’ Van Raan: ‘‘Al sinds 2013 nemen wij geen functieomschrijving en functie-eisen op in de vacatures. Als je te veel wilt opleggen waar iemand aan moet voldoen, dan sluit je bij voorbaat al heel veel mensen uit. Wij willen van sollicitanten weten wie ze zijn als mens en wat hun talent en toegevoegde waarde is. Daarmee halen wij diverse reacties binnen en dat helpt ons geweldig. Denk aan mensen met een vooropleiding als kapper of mensen met horeca-ervaring. Die passen heel goed in een dienstverlenende functie.’’

Ondanks die brede selectie waarbij vooropleiding niet de doorslag geeft, is van de 519 medewerkers slechts veertien procent vrouw. Met name op de bouwplaats zijn de mannen in de grote meerderheid. ‘‘Het zou fijn als dat percentage omhoog gaat, maar dat is ook een maatschappelijk probleem’’, zegt Opdam. Van Raan: ‘‘En de vrouwen die wél van de opleidingen komen, kiezen eerder voor Rijkswaterstaat en ingenieursbureaus. Ik verwacht daar trouwens nog wel beweging.’’

Maar als opleiding niet doorslaggevend is, dan kan Plegt-Vos toch actief vrouwen met andere achtergronden ronselen? ‘‘Ook dat gebeurt’’, zegt Van Raan. ‘‘Maar we zullen nog actiever moeten laten zien welke functies er allemaal zijn in de bouw. Je kunt hier tig functies en rollen bekleden zowel op de bouwplaats als op kantoor.’’ Ook Opdam vermoedt dat de perceptie van de bouw niet helemaal juist is en dat vooral vrouwen daarop afhaken. ‘‘Men denkt dat het hard en vies en grof is. Beetje lomp en een beetje mannelijk. Dat klopt voor een groot deel niet.’’

Dikdoenerij

Gedurende het interview valt het woord gelijkwaardigheid meerdere keren. Mensen die denken dat ze meer zijn dan een ander die houden het hier niet lang vol, zeggen ze. Opdam: ‘‘Ik had laatst iemand die een beetje onaardig was tegen de secretaresse en toen heb ik wel uitgelegd dat dat een heel slecht idee is.’’ Van Raan: ‘‘Het helpt wanneer de top van het bedrijf dat uitstraalt.’’ Ze wendt zich tot Opdam: ‘‘Jij hebt daar een heel positieve invloed op gehad.’’

‘‘Ik vind het gewoon belangrijk’’, zegt Opdam simpel. ‘‘In essentie is iedereen gelijk. We kunnen verschillen uitvergroten maar ook overeenkomsten benoemen. Dan krijg je verbinding. Ik wil dat mensen hier met plezier werken en zichzelf kunnen zijn. Je mag al je plussen meebrengen, maar je hoeft ook niet geheimzinnig te doen over je minnen. Ik ben zelf bijvoorbeeld zo dyslectisch als een deur, dus als je van mij een mail krijgt dan ziet het er niet uit. Ik kan het gewoon niet zo goed.’’